Obserwuję Kuala Lumpur od 2002 roku i przez ponad dwie dekady widziałem, jak zmienia się to miasto.
Kiedy przyjechałem tam po raz pierwszy, jego symbolem były bliźniacze wieże Petronas, autostrady i wielkie centra handlowe. Dziś nad panoramą dominuje również Merdeka 118, drugi najwyższy ukończony budynek świata, a stolica Malezji coraz śmielej aspiruje do roli jednego z najważniejszych centrów gospodarczych Azji Południowo-Wschodniej.
Pod względem liczby mieszkańców Kuala Lumpur przypomina Warszawę, ale jego rzeczywiste zaplecze miejskie jest znacznie większe i obejmuje rozległą aglomerację Klang Valley.
Malezyjska stolica korzysta też z korzystniejszej sytuacji demograficznej: młodszego społeczeństwa i napływu ludzi poszukujących pracy oraz nowych możliwości. W centrum miasta powstaje Tun Razak Exchange, dzielnica finansowa mająca przyciągać międzynarodowy kapitał i firmy technologiczne.
Jeszcze większe pieniądze płyną do Malezji na rozwój centrów danych i infrastruktury sztucznej inteligencji. Google zapowiedział inwestycję wartą 15 miliardów dolarów, a kraj chce stać się jednym z regionalnych zapleczy cyfrowej gospodarki.
Równocześnie Malezja rozwija własne systemy płatności elektronicznych, takie jak DuitNow, które coraz szerzej funkcjonują również w transakcjach transgranicznych.
Kuala Lumpur to również raj dla miłośników jedzenia ulicznego.
Najlepiej przekonać się o tym na Jalan Alor, gdzie wieczorami dziesiątki restauracji i straganów serwują dania kuchni malajskiej, chińskiej i tajskiej. W tym mieście naprawdę trudno umrzeć z głodu.
No comments:
Post a Comment