Showing posts with label skarby. Show all posts
Showing posts with label skarby. Show all posts

Sunday, July 25, 2021

Mój obecny ranking srebrnych monet bulionowych w Tajlandii

Dożyliśmy czasów gdzie pieniądze FIAT powstają z powietrza, w trwającej orgii tworzenia sztucznego dobrobytu przez szefów banków państwowych, którzy byli powołani do ochrony lokalnych walut przed inflacją, a służą elicie finansowej marzącej o wprowadzeniu walut cyfrowych i pełnej kontroli Johnów, Helmutów i Władków. Trwa zamach na resztę naszej wolności i prywatności.

Ale za nim cała nasza kasa i pełen spis naszych codziennych transakcji będzie zapisany w chmurach banków centralnych, rozszaleje się pokaźna inflacja. Ceny szlachetnych metali będą ostatnią bezpieczną przystanią tak jak działo się to od czasu Fenicjan.
Prawdziwy pieniądz to przecież złoto i srebro. Nadarzy się okazja do zarobienia. a nie tylko do ochronny swoich oszczędności.

W 2018 roku przeciętny dom z ogrodem w Chiang Mai wart był 3 kilogramy złota.
Dokładnie trzy lata temu uncja złota kosztowała 1,231 dolarów USA ( dzisiaj 1,802 dolary  )

Dziś taka nieruchomość jest warta poniżej 2 kilogramów złota z dalszą tendencją spadkową. Nie wykluczam, że za kolejne trzy lata dom z ogrodem będzie wart mniej niż półtora kilo złota.
Zapaść gospodarcza w Tajlandii i w regionie oraz inflacja twardych walut będzie sprzyjać spadkowi realnych cen nieruchomości. Trwająca już wysprzedaż wielu prywatnych hoteli na Phuket, Bali i w Bangkoku to pierwsza jaskółka tego nowego trendu.

Z mojej tajskiej perspektywy kupno i sprzedaż złota jest dziecinnie proste. Największy dystrybutor kruszcu Yarawat ma swoje sklepy w każdym Tesco w całym kraju. Tajskie sztabki 23 karatowego złota mają marżę handlową w symbolicznej wysokości 200 baht.

SREBRO

Problem logistyczny jest natomiast ze srebrnym bulionem. W Tajlandii nie ma zainteresowania srebrem inwestycyjnym i najbliższa jurysdykcja na takie zakupy to Singapur. Mój ulubiony sklep to Bullionstar, który mogę polecić z czystym sumieniem. Sztabki i monety w Singapurze nie są obłożone podatkiem wat i tamtejsze prywatne firmy przechowujące kruszec mają najlepszą reputację na świecie.

Mój ranking srebrnych monet opieram na założeniu, że zaraza się w końcu skończy kiedyś i powrócę na trasę do Europy. Monety określam według łatwości w ich upłynnieniu w momencie kiedy cena srebra przejdzie przez sufit.
 



1 - Brytyjska Britannia najpopularniejsza moneta w Europie.



2 - Wiedeńska Philharmonic to najpopularniejsza srebrna moneta strefy euro.
     W roku 2019 wybito ich ponad 2 miliony 900 tysięcy sztuk. 



3 - Armeńska Noah's Ark to ostatnia moneta europejska do bezproblemowego zakupu w Singapurze.
     W roku 2019 wybito ich 725 tysięcy.
    Armenia leży na trasie mojego europejskiego tour i myślę, że zamienię je z zyskiem nie tylko na      słynny armeński koniak.




4 - Austalijski Kangur to wyjątkowo popularna moneta w Singapurze i cenny okaz kolekcjonerski.




5 - Kanadyjski Maple Leaf to światowa klasyka. Najbardziej przydatna po drugiej stronie Atlantyku.
    Bita co roku w milionowych nakładach. Co ciekawe Centralny Bank Kanady jako jedyny pośród krajów OECD nie ma nawet uncji złota w swoim skarbcu. 



6 - Amerykański Eagle to najpopularniejsza moneta srebrna na świecie. Dobry towar, ale niestety  znacznie droższy od pozostałego bulionu w Singapurze.




7 - Południowoafrykański Krugerrand nie jest zbyt popularny w odróżnieniu od swojego złotego brata.
   Złoty Krugerrand to była moja pierwsza moneta zakupiona jeszcze na studiach.




 8 - Meksykański Libertad - kultowa moneta wypychana powoli z rynku przez podobne produkty z nowych   krajów. Droga w Singapurze i mało dostępna. Meksyk to największy producent srebra na świecie i jest zadziwiające, że Libertad jest bity w tak małych ilościach, znacznie poniżej miliona sztuk rocznie od kilku lat.

Thursday, October 24, 2013

Phra Rod amulet from last trip to Lamphun

A scenic road along Ping river leads from my house to Wat Mahawan in Lamphun, just 23 km.



Phra Rod from Wat Mahawan belong to the most popular amulets in Thailand.


Phra Rod - a small votive tablet as lucky talisman.


Year 2555 = 2012. Also genuine but without finger print of a mysterious " magician monk " living in 16th century in Lamphun. Blessed last year.

Wednesday, August 26, 2009

Kamienny Budda z XIII wieku. Lopburi Tajlandia

Krol jedwabiu - Jim Thompson zaczal zbierac posagi Buddy w latach 50-tych XX wieku. W tamtych czasach nikt w Tajlandii nie zawracal sobie glowy starymi kamiennymi posagami. Owszem, istnial juz wowczas w Bangkoku Thai Fine Arts Department, ale jego dzialalnosc koncentrowala sie na ochronie najwiekszych zabytkow w Tajlandii, ktore porastala bujna zielen.


Zlote, pozlacane, srebrne i brazowe wizerunki byly przechowywane w tysiacach tajskich swiatyn pod czujnym okiem mnichow. W odroznieniu od Laosu i Birmy tylko niewielka ilosc drewnianych posagow zachowala sie do naszych czasow. Natomiast kamienne posagi lezaly nawet na polu, na wpol zakopane. Nikt sie nimi nie interesowal.

Ten posag Buddy wypatrzylem w jednej ze swiatyn w Lopburi. Budda pod ochrona krola wezy Naga medytuje chroniony przed deszczem i wiatrem. Wizerunek ten zwie sie w Tajlandii Phra Nak Prok.

Posag jest datowany na koniec XIII wieku i zapewne przelezal gdzies w ziemii dlugie lata. Miasto Lopburi po smierci krola Narai w 1688 roku bylo opuszczone przez Tajow na prawie 200 lat.

Milosc Europejczykow do starych przedmiotow i nawyk kolekcjonowania dziel sztuki, uratowal na swiecie miliony arcydziel minionych epok. Ludzie we wszystkich krajach dostrzegli potencjalny biznes w kolekcjonowaniu starych artefaktow na poczatku XX wieku. Pozniej rzady egzotycznych krajow zaczely tworzyc muzea, w ktorych zaczeto gromadzic stara sztuke.

Szkoda tylko, ze dzisiejszy poszukiwacze skarbow musza czesto tarmosic sie i przepychac z panstwowymi instutucjami. Posag z Lopburi jest tylko pretekstem do poruszenia interesujacego zagadnienia:)
Napisze o firmach poszukujacych skarbow w Azji i upierdliwej roli urzednikow panstwowych, ktorzy chetnie podlaczaja sie pod kazdy projekt nie dysponujac pieniedzmi i odpowiednia wiedza.
Tak jak ludzie w dzisiejszym swiecie maja ograniczona swobode ruchu przez bariery wizowe tworzone przez panstwa, tak rowniez caly rynek dziel sztuki jest hamowany w rozwoju przez komunistyczny sposob myslenia rzadow i calej chmary niedouczonych urzednikow.

Saturday, August 15, 2009

Kolumbia : cywilizacja Tairona i Ciudad Perdida.

Cywilizacja Tairona rozwijala sie na przestrzeni prawie dwoch tysiacleci na wybrzezu Morza Karaibskiego i w Gorach Sierra Nevada w dzisiejszej Kolumbii. Archeolodzy datuja najstarsza ceramike Tairona na II wiek przed nasza era. Ich najwiekszy osrodek miejski - Ciudad Perdida zostal odkryty dopiero 35 lat temu.
Cywilizacja Tairona zaslynela z wyrobow ze zlota, a szczegolnie z wisiorkow caciques produkowanych juz od III wieku naszej ery.

Indianie Kogi sa bezposrednimi spadkobiercami Tairona. Ich gorskie wioski sa oddalone o kilka kilometrow od rajskich plaz Morza Karaibskiego. Najwyzszy szczy w Sierra Nevada nazywa sie Pico Simon Bolivar i goruje 5,700 metrow nad poziomem morza. Nic dziwnego, ze tak gorzysty, porosly dzungla teren byl malo zbadany do naszych czasow.


Ciudad Perdida znaczy Zagubione Miasto. Swiat dowiedzial sie o tym najwiekszym miescie Tairona dopiero w 1975 roku. Miasto w dzungli zajmowalo obszar 13 hektarow i mialo okolo 3,000 mieszkancow. Domy Tairona byly budowane na kamiennych tarasach.

Okres powstania Ciudad Perdida szacuje sie na VIII wiek n.e. To wlasnie z tego miasta wiele zlotych amuletow, bizuterii i ceramiki trafilo na rynek kolekcjonerski w latach 70-tych XX wieku.

Najslynniejsze zlote artefakty przedstawiaja plemiennych wodzow lub szamanow w maskach i koronach. Okres zwany Nequanje ( 200 - 800 n.e. ) byl czasem, gdzie zlotnicy Tairona osiagneli swoj najwyzszy kunszt. Metal Bogow pochodzil ze zlotodajnej rzeki Buritaca i z kopalni w Don Diego.

Figurki zwane Tumbaga odlewane w technice wosku traconego byly popularne i cenione daleko poza region kultury Tairona. Zlotnicy uzywali do ich produkcji stopu zlota i miedzy oraz utleniali powierzchnie metalu nadajac jej blask.

Na skutek krwawych walk z Hiszpanami caly region Tairona wyludnil sie w polowie XVII wieku. Dzungla zarosla miasta i wioski. Kultura Tairona odeszla w zapomnienie.
W ostatnich latach sa prowadzane piesze eskapady do Ciudad Perdida. Organizuja je biura podrozy w Santa Marta. Klasyczny tour trwa 6 dni i kosztuje okolo 200 dolarow. Uczestnicy wyprawy spia w hamakach. Teren w Sierra Nevada jest juz bezpieczny i grupki zolnierzy kolumbijskich strzega turystow i skarbow ukrytych jeszcze w ziemii ;-)
Ze wzgledu na wyczerpujaca wspinaczke po zalesionych stokach Sierra Nevada i pokonywanie licznych strumienii, uczestnicy wyprawy do Ciudad Perdida wedruja okolo 5 godzin dziennie.

Ta misterna Tumbaga Tairona z muzeum w Louvre w Paryzu zdradza mistrzostwo artystyczne Indian.
zdjecia ( Creative Commons : Leonard Huevos, Gavin Rough i Wanderingstan )





Kolumbia : Najwieksze muzeum zlota. Museo del Oro Bogota.

W stolicy Kolumbii, w Bogocie znajduje sie najslynniejsze muzeum zlota na swiecie. Zalozone w roku 1939 El Museo del Oro posiada kolekcje 50 tysiecy zlotych artefaktow pochodzacych z czasow prekolumbijskich. Zlote maski, bizuteria, amulety i naczynia religijne byly wykonywane przez wszytkie kultury dzisiejszej Kolumbii : Calima, Quimbaya, Muisca, Zenu, Tierradentro, San Augustin, Tolima, Tayrona i Uraba.


Dla Indian zloto bylo swietym metalem. Wiele zlotych przedmiotow sluzylo szamanom do komunikacji z Bogami. Jednym z najslynniejszych artefaktow w Museo del Oro jest zlota tratwa Muiskow, ktora przedstawia ceremonie skladania ofiar. Krol zwany Zipa otoczony jest przez plemiennych wodzow wystrojonych w akcesoria wladzy.

To wlasnie na terenie Indian Muisca zrodzila sie najwieksza legenda Ameryki: miasto zlota zwane El Dorado. Ceremonia ofiarowania zlota Bogow na wodach swietego jeziora rozpalila wyobraznie dziesiatkow pokolen poszukiwaczy. Glowna swiatynia Boga Slonca znajdowala sie w miescie Suamox.

Bogate dziedzictwo Kolumbii uzupelniaja w muzeum wyroby z kamienii szlachetnych, tekstylia, ceramika oraz wyroby z drewna. Muzeum w Bogocie powieksza stale swoja kolekcje, gdyz kraj ten jest prawdziwym El Dorado i sekretne pochowki i male osiedla sa odkrywane tam do dzis ;-)

Zloty amulet przedstawiajacy szamana ze skrzydlami jest jednym z typowych znalezisk, ktore wyplywaja na rynek kolekcjonerski do dzis. Slynne Ciudad Perdida odkryte przez poszukiwaczy skarbow w 1972 roku bylo pladrowane przez 3 lata, zanim wladze w Bogocie zabezpieczyly ruiny "Zagubionego miasta". Kazdego roku poszukiwacze skarbow w Kolumbii odkrywaja nowe skarby.
zdjecia ( Creative Commons : inyucho )


Thursday, August 6, 2009

Skarby ze swiatynii Wat Ratchaburana. Ayutthaya.

Krol Borommaracha II wybudowal Wat Ratchaburana w XV wieku w Ayutthaya, stolicy Syjamu. W tamtych czasach krolestwo bylo mlodym organizmem panstwowym i walczylo o poszerzenie swojej sfery wplywu. Borommaracha II ( 1424-1448 ) prowadzil ekspedycje wojskowe w krolestwie Lanna na polnocy i w panstwie Kmerskim na wschodzie.

To wowczas slynny Angkor zostal opuszczony przez Kmerow, ktorzy w obliczu zagrozenia wojennego przeniesli swoja stolice dalej na poludnie.


Wat Ratchaburana jest slynny z dwoch powodow. Glowny Prang swiatynii zachowal sie do naszych czasow. W glownym skarbcu pod Prangiem odkryto zlote relikwie i ponad 100 kilogramow zlotej bizuterii.


Slynny skarb ujrzal swiatlo dzienne w 1957 roku. Pierwsi do skarbca dotarli rabusie, ale poprzez swoja glupote i zachlannosc zostali szybko zlokalizowani i zlapani przez policje. Dopiero po nich, archeolodzy z Thai Fine Arts Department w Bangkoku dotarli do podziemnej komory, gdzie byly ukryte kosztownosci i relikwie.


Trzy poziomowe pokoje byly pokryte cennymi malunkami. Krol oddal mnichom lwia czesc swojego majatku oczekujac w zamian, ze po smierci zapadnie w stan nirwany i oswiecenia.

Zlodziej zdazyli wyniesc cenne artefakty z pierwszego, gornego skarbca. W ostatniej komorze bylo ponad 100 tysiecy amuletow !!!


Glowny Prang stoi do dzis. To w jego wnetrzu znajduje sie trzy-poziomowy skarbiec.

Swiatynia zostala zniszczona w XVIII wieku przez wojska Birmanskie. Do dzisiaj zachowalo sie tylko kilka plaskorzeb zdobiacych niegdys ten wspanialy kompleks religijny.