Życie nomada cyfrowego w Azji

Po trzech latach sadzenia drzew na ranczo wyruszyłem w świat aby prowadzić ponownie życie nomada cyfrowego.

Jezioro Toba miało być moim pierwszym, dłuższym przestankiem w wielomiesięcznej podróży po Azji.

Właśnie w Północnej Sumatrze, miejscowość Tuk Tuk potraktowałem jako jedną ze swoich potencjalnych baz.

Brzeg jeziora Toba spełniał moje główne założenia -

dobra pogoda,

niskie koszta życia,

ciekawa okolica,

mili i sympatyczni tubylcy,

czyste powietrze.

Mieszkając w Azji Południowo-Wschodniej od ponad 18 lat próbowałem unikać zawsze ekstremalnych warunków pogodowych - ponad 40 stopniowych upałów w Tajlandii lub pory deszczowej na wyspie Bali. Udawało mi się to ze zmiennym skutkiem. W końcu lata doświadczenia zrobiły ze mnie eksperta.

Nastał czas na zebranie owoców tej wiedzy 😁

Poranek w domku nad jeziorem.

Moja baza nad jeziorem Toba.

Codziennie temperatura powietrza oscylowała wokół 25 stopni Celsjusza. 

Jezioro jest położone na wysokości 900 metrów nad poziomem morza.

Mój syn zachwycony okolicą i przyrodą.

Czyste wody jeziora zachęcały do kąpieli.

Widok na plac zabaw i fragment restauracji nad jeziorem.

 

Z Medan nad jezioro Toba

Zamówiliśmy taksówkę poprzez aplikację Grab w hotelu w Medan. Po chwili kierowca zrezygnował z kursu. Azjatycki Uber wycenił kurs 170 kilometrów do miejscowości Parapat nad jeziorem Toba na 650.000 rupia ( ok. 180 złotych ), Drugi kierowca podjechał pod hotel, ale targował się o kilka rupii więcej. Stanęło na kwocie 800 tysięcy.

Jezioro Toba z punktu widokowego kilka kilometrów przed Parapat.

Po ponad trzech godzinach jazdy zrobiliśmy sobie postój w przedrożnym warungu z widokiem na jezioro. 

W porcie Parapat pożegnaliśmy kierowcę i wsiedliśmy na łódź płynącą na wyspę Samosir. 

Transport wodny był doskonale zorganizowany.

Łódź pełniła jednocześnie rolę taksówki wodnej, rozwoziła pasażerów po przybrzeżnych hotelach w Tuk Tuk. 

Po drodze mijał nas prom samochodowy z miejscowości Ambarita.

Brzeg na półwyspie Tuk Tuk przypominał mi jezioro Como w Północnej Italii. 

Był to nasz powrót nad Toba Lake po ponad 14 latach. 

Przez te lata wracałem wspomnieniami do kraju Batak. Cieszyliśmy się z powrotu nad Toba i  planowaliśmy powolną penetrację wyspy Samosir. 

Byłem po lekturze wielu książek o Sumatrze. Miałem w pamięci dzienniki podróży Austriackich, Niemieckich i Włoskich podróżników z XIX wieku. Amerykańskie, Angielskie i Holenderskie monografie różnych historyków zarysowały pełny obraz Sumatry, która zmieniała się coraz szybciej.

Byłem ciekaw jakie tempo zmian cywilizacyjnych biegło pośród chrześcijańskich Batak.

 

Chai Thai podbiła Indonezję

Co robić z trzylatkiem w takim mieście jak Medan ? To nie Kuala Lumpur pełne placów zabaw, parków i ogrodów botanicznych.

Galerie handlowe rozwiązały nasz problem. Dobre miejsce na ucieczkę przed spalinami, kurzem i upałem. Dobre miejsca do stołowania się w japońskich sieciówkach, serwujących nie tylko sushi i mizo.

W galeriach handlowych odkryliśmy, że Indonezyjczycy zwariowali na punkcie tajskiej chai thai, która powstaje na bazie czarnej cejlońskiej herbaty i jest serwowana z lodem i słodkim mleczkiem.

Stoiska Tajskiej firmy Dum Dum serwowały herbaty i kawę w szerokim asortymencie.

Lima był zachwycony "kawałkiem Tajlandii" na Sumatrze i swojskim smakiem 😁 

Medan z punktu widokowego w galerii handlowej wyglądał nowocześniej i dawał swoim mieszkańcom namiastkę nowoczesności.