Museum Huta Bolon Simanindo rzuca światło na kulturę materialną minionych pokoleń

19 kilometrów od naszej bazy nad jeziorem w Tuk Tuk, znajduje się Muzeum Kultury Batak, jego pełna nazwa brzmi Museum Huta Bolon Simanindo. Jest to rodzaj skansenu powstały na bazie osady i siedziby króla Sidauruk. 

Muzeum ma już ponad 50 lat. 

Domy są w dobrym stanie, ale od czasu epidemii nie odbywają się tu tańce Batak.

Właśnie tradycyjne tańce były największym magnesem i atrakcją w przeszłości. 

W roku 2009 obserwowałem taki wspaniały spektakl taneczny na placu skansenu.

Teren muzeum był pełen życia, a wokół niego znajdowało się kilka sklepów z replikami starych kalendarzy, ksiąg znachorów i kultowych drewnianych rzeźb.

Podczas naszej tegorocznej wizyty widzieliśmy tylko dwóch obcokrajowców.

Skansen stracił dużo na swojej wartości. Od strony ulicy stały dwa wielkie domostwa Bataków. Podczas jednej burzy wielkie drzewo spadło na sędziwą chatę, która nigdy nie została odbudowana ze względu na brak funduszy.

 

Po wielkiej królewskiej łodzi, którą podziwiałem kiedyś zostały praktycznie same wióry. Po chacie kamienne fundamenty.

Baza na równiku, czyli zasiadka nad jeziorem Toba na Sumatrze

Miejscowość Tuk Tuk nad jeziorem Toba. 

Jesteśmy niemalże na równiku. Drugi stopień szerokości geograficznej. 

Fantastyczny klimat, który można porównywać z pogodą panującą w RPA, albo na płaskowyżu Kenii lub Zimbabwe. Temperatura dobowa oscyluje wokół 28 - 18 stopni Celsjusza.

Sama kultura ludu Batak, który zamieszkuje brzegi tego wielkiego jeziora i wyspę Samosir jest inspirująca.

Horas to powitanie nad jeziorem Toba. Usłyszycie je wszędzie.

Nad jeziorem jest wiele atrakcyjnych malowniczych zatok i punktów widokowych.

Klimat sprzyja do pieszych wędrówek. 

Jest to kraina stworzona dla cyfrowych nomadów. Można tu wynająć sobie dom z ogrodem i pracować w zaciszu z dala od zgiełku miejskiego charakteryzującego wyspę Bali lub miasta i wyspy w Tajlandii.

Architektura małomiasteczkowa.

 

Życie nomada cyfrowego w Azji

Po trzech latach sadzenia drzew na ranczo wyruszyłem w świat aby prowadzić ponownie życie nomada cyfrowego.

Jezioro Toba miało być moim pierwszym, dłuższym przestankiem w wielomiesięcznej podróży po Azji.

Właśnie w Północnej Sumatrze, miejscowość Tuk Tuk potraktowałem jako jedną ze swoich potencjalnych baz.

Brzeg jeziora Toba spełniał moje główne założenia -

dobra pogoda,

niskie koszta życia,

ciekawa okolica,

mili i sympatyczni tubylcy,

czyste powietrze.

Mieszkając w Azji Południowo-Wschodniej od ponad 18 lat próbowałem unikać zawsze ekstremalnych warunków pogodowych - ponad 40 stopniowych upałów w Tajlandii lub pory deszczowej na wyspie Bali. Udawało mi się to ze zmiennym skutkiem. W końcu lata doświadczenia zrobiły ze mnie eksperta.

Nastał czas na zebranie owoców tej wiedzy 😁

Poranek w domku nad jeziorem.

Moja baza nad jeziorem Toba.

Codziennie temperatura powietrza oscylowała wokół 25 stopni Celsjusza. 

Jezioro jest położone na wysokości 900 metrów nad poziomem morza.

Mój syn zachwycony okolicą i przyrodą.

Czyste wody jeziora zachęcały do kąpieli.

Widok na plac zabaw i fragment restauracji nad jeziorem.