I nie jest to dla nich abstrakcyjny problem z telewizyjnych wiadomości, lecz całkiem realny strach, który od kilku lat towarzyszy życiu w Kraju Dogonów. Wioski, drogi, targi, które jeszcze kilka lat temu funkcjonowały według własnego, odwiecznego rytmu, znalazły się w cieniu przemocy.
Trochę jak u Houellebecqa: człowiek chciałby po prostu żyć po swojemu, pielęgnować tradycję, zajmować się codziennymi sprawami, a tu nagle okazuje się, że ktoś ma wobec niego zupełnie inny plan. Tyle że u Dogonów nie jest to literacka wizja przyszłości.
To rzeczywistość, z którą muszą się mierzyć.
Na zdjęciu jeden z ludzi tego świata. I trudno nie pomyśleć, że za tym spokojnym spojrzeniem kryje się znacznie więcej, niż można zobaczyć podczas krótkiego spotkania.
Na zdjęciu jeden z ludzi tego świata. I trudno nie pomyśleć, że za tym spokojnym spojrzeniem kryje się znacznie więcej, niż można zobaczyć podczas krótkiego spotkania.

No comments:
Post a Comment